Help, processierupsen in mijn tuin!

Hopelijk komt het bij u niet zover, maar voor veel Vlamingen is het deze zomer weer bittere realiteit: hun tuin wordt  ingenomen door de eikenprocessierups en is tot nader order verboden terrein.

 


De eikenprocessierups is een harige rups die van april tot augustus op eikenbomen kan voorkomen. Het is de larve van de nachtvlinder. Ze klimt in processieverband door de kruinen van de eik, en dankt daar haar naam aan. Oorspronkelijk zijn de beestjes afkomstig uit Midden-Europa, maar dankzij de klimaatsveranderingen vinden we ze nu ook bij ons in Vlaanderen. Je vindt ze niet exclusief op de eik, ook beuken en berken komen in aanmerking, vooral wanneer de aanwezige eiken al ingenomen zijn door kolonies rupsen.

Hoe ziet de processierups eruit?

Vlak nadat ze uit het ei komen, in april, zijn ze oranje van kleur. Dit evolueert naar grijsachtig met lichter gekleurde zijkanten als de rupsen ouder worden. Ze worden zo'n drie centimeter groot. Ze leven in groep, in grote nesten op de stam van de eik. Zo'n nest bestaat uit vervellingshuid, brandhaartjes en uitwerpselen.

Waar schuilt het gevaar?

Vanaf mei verschijnen er op de rups naast de normale beharing microscopisch kleine, pijlvormige brandhaartjes, ze zijn slechts 0,2 à 0,3 mm lang. Een volgroeide rups heeft er zo'n 700.000. Deze brandhaartjes hebben weerhaakjes en kunnen makkelijk de huid of ogen of zelfs onze luchtwegen binnendringen. Contact ermee kan voor de mens jeuk, huiduitslag of geïrriteerde ogen of luchtwegen veroorzaken. Je hoeft de rups niet aan te raken om met de brandhaartjes in contact te komen, ze worden vanuit de nesten meegevoerd door de wind. De brandharen blijven zes tot acht jaar actief, en behouden heel die tijd hun irriterende eigenschappen. Een nest dat werd uitgeroeid kan dus nog jaren daarna problemen veroorzaken.


Delen





© Vivat.be 2014

Contact | Wie zij wij?