Hoogbegaafdheid: handicap of voordeel?

Een kind dat op de lagere school komt, krijgt meteen heel wat nieuwe uitdagingen voorgeschoteld. Voor een hoogbegaafd kind is dat het paradijs. Het is leergierig en hongerig naar kennis. Maar het snapt ook alles heel vlug en daarin schuilt het gevaar.Het kind-genie Ons onderwijssysteem is onherroepelijk ingesteld op de grote middenmoot van de leerlingen. Net zoals het niet aangepast is voor zwakbegaafden, vallen ook hoogbegaafden er buiten. Omdat alles meermaals herhaald wordt, ingeoefend en soms zelfs gedrild wordt in de klas, gaat het hoogbegaafd kind - dat alles van de eerste keer begrijpt - zich vervelen. School wordt saai en de interesse glipt weg. Ook voor leerkrachten is het evident om hiermee om te gaan. Het is niet mogelijk om telkens dat ene kind dat elke keer zijn vinger opsteekt aan het woord te laten, waardoor dat kind zich nog meer gaat terugtrekken. Het kan ook zijn dat het gaat protesteren omdat het genegeeerd wordt door luidruchtig te zijn of op de banken te gaan staan. In het beste geval wordt bij zulk gedrag de link met hoogbegaafdheid gelegd, maar vaak wordt het kind gewoon als 'lastig' bestempeld.

In minder extreme gevallen gaat het hoogbegaafde kind geruisloos door het lager onderwijs om met de besten in het secundair te belanden. Het secundair onderwijs is meer gediversifieerd dan het lager onderwijs en door een moeilijke studierichting te kiezen, kan de honger naar uitdagingen beter gestild worden. Een lastige studierichting, weinig inspanningen moeten doen en toch hoge cijfers op het rapport: het lijkt een droom en dat kan het ook best zijn zolang het duurt. De ontnuchtering komt meestal in het hoger onderwijs. De eisen die aan de studenten worden gesteld zijn daar nog hoger, de cursussen zijn dikker en met veel gezond verstand alleen kom je er niet meer: er moet ook geblokt worden. Maar hoe doe je dat, als je dat nooit geleerd hebt omdat het niet nodig was? Heel wat hoogbegaafden schakelen over naar een minder veeleisende richting of halen gewoon nooit een diploma. Vroeger zouden zo'n mensen al vlug voor 'lui' versleten worden. Gelukkig is er de laatste jaren meer aandacht voor hoogbegaafdheid en tot welke problemen het kan leiden. Op onderwijsvlak begint stilaan een bijzondere begeleiding voor hoogbegaafde kinderen van de grond te komen. Veel is er immers niet nodig: geef hen wat extra uitdagingen en ze zijn al tevreden.


Delen





© Vivat.be 2014

Contact | Wie zij wij?