Auschwitz, 60 jaar later

Vandaag is het 60 jaar geleden dat het concentratiekamp Auschwitz werd bevrijd. En het is ook Nationale Gedichtendag.


KZ Lager

Zo lang, zo lang, zo lang geleden
Dat je ze bijna niet meer ziet, de uitgesleten treden
De tegels vóór barakken en kantoren
Géén schoorsteen meer, géén ovenmuren
Afgebroken, vervangen door gazon en perk.

Het Stacheldraht, da´s ook verdwenen
Bleef overeind het enkelspoor vlak voor de poort
Waardoor gebroken zielen schreden
Gebogen en in zichzelf gekeerd
Alleen; met de hoop in hun gebeden.

(Jacques Sterk)



Een kind uit vijfenveertig

Mijn vader had twee levens. Een
kort en vlammend, zonder mij. En een
daarna. Mijn vrijheid was een plicht.

Ik speelde in een pasgeboren luwte;
wat ik voor vol aanzag was innerlijk
ontwricht. Verhalen gingen onvoorspelbaar

dicht en vragen ketsten terug. Ik zweeg.
Als ik aan tafel zat stond er een horde
hol van honger in mijn rug. Ik at.

Hij nam een boot. Geen vijand kan
op open water schuilen. Mijn vader
klemde in zijn vuisten schoot en roer.

Gevangen in een cel van hout dwong
hij de vrede af. Hij vocht met storm.
Opluchting dreigde als een tweede dood.

Mijn vader had twee levens: een
sloeg zijn brandmerk in het ander
en het ander joeg een schaduw over mij.

Ik ging aan land, ik, voel de wind
en in die schaduw ben ik vrij.

(Anna Enquist)

     

Delen





© Vivat.be 2014

Contact | Wie zij wij?