Is Michael Jackson een goede vader?

Geen wereldster zo wereldvreemd als Michael Jackson. Hij begon als zwart tienersterretje en hartendief maar leeft inmiddels totaal vereenzaamd in zijn eigen fantasiewereld. Is die kluizenaar, los van de vele pedofilie-aanklachten, wel een goede vaderfiguur?


Ondanks zijn verwijfde trekjes is Michael Jackson twee keer gehuwd, met de dochter van Elvis Presley, Lisa-Marie, en met de verpleegster Debbie Rowe, die hem twee kinderen schonk. Maar nooit hield een vrouw het lang uit aan zijn zijde. Helemaal verontrustend is dat Michael zijn kluizenaarsbestaan ook oplegt aan zijn kinderen Prince Michael en Paris Michael. Angstvallig houdt hij hen verborgen voor de buitenwereld en wanneer ze deur verlaten, moeten ze dat gesluierd doen.

Kinderspelletje

De hele familie Jackson is naar de top gebracht door hun ambitieuze vader, een arbeider. Uiteraard ten koste van ongebruikelijke offers aan alle kanten, van de kinderen én van de ouders. Vader moest, om zijn doel te bereiken, de discipline erin houden, op het autoritaire af. Voeg daar het wereldverstotende voorbeeld van hun moeder aan toe (een getuige van Jehova) en de wereldvreemdheid van de kinderen is al voor een groot deel verklaard.

Hoe dan ook, Michael was nog maar net uit de luiers toen hij al beroemd werd en dat heeft blijkbaar een gat in zijn jeugdige vorming geslagen, een verstoorde puberale ontwikkeling incluis. Waardoor op latere leeftijd zijn relaties met de meeste volwassenen, ook die met zijn twee echtgenotes, in frustratie zijn geëindigd. Deze slechte ervaringen voeden op hun beurt weer het sociale isolement dat in de kindertijd werd gezaaid.

In zijn huis-pretpark Neverland voelde Michael zich het best. Hij kon er andere kinderen de supertijd geven die hij zelf moest ontberen én het domein vormde een veilige burcht tegen de boze wereld van de volwassenen.

Genie of gek?

Wereldsterren zijn zeldzame, erg gevoelige genieën. Ze worden uit hoofde van hun status en door de invloed van de massamedia abnormaal bejegend. Ze kunnen niet rekenen op de gangbare corrigerende sociale feedback. Dit maakt hen meestal wereldvreemd, vaak opdringerig en tegelijk kwetsbaar en onzeker. Het laat hen ietwat stuurloos achter. Vandaar dat zo velen van hen hun heil zoeken in goeroes en godsdienstfanatisme.


Delen





© Vivat.be 2014

Contact | Wie zij wij?