Te dik? Te lui? Te oud?

We moeten niet pretenderen dat we ouder worden en ook niet dat we gezonder zijn dan vroeger. De gemiddelde vijftigjarige in de oertijd was gezonder dan de meeste van zijn huidige leeftijdsgenoten. Overgewicht, suikerziekte, hoge bloeddruk, hart- en vaatproblemen, depressies: daar hadden onze voorouders geen last van. Als het een beetje meezat, werden ze ook ouder dan tachtig.


Het grote verschil met vroeger is de sanitaire hygiëne, de aanleg van riolen en de zuivering van het water. Ook de inentingspolitiek tegen gevaarlijke besmettelijke ziekten maakte mede een einde aan de hoge kindersterfte en de grote epidemieën. Deze maatregelen zijn de basis voor onze toegenomen gemiddelde levensverwachting, zeker niet de medische spitstechnologie, zoals vaak verkeerd begrepen wordt.

Voor de landbouwtijd waren het klimaat en geweld de belangrijkste doodsoorzaken. Builenpest, tbc en andere epidemieën konden zich in de oertijd niet verspreiden. Daar heb je grote geconcentreerde bevolkingsgroepen voor nodig. Dan pas krijgen microben de kans om zich aan te passen.

Slechte voeding

Het zijn dus niet zozeer de epidemieën en calamiteiten die onze fysieke wellness tegenwoordig ondermijnen. Het belangrijkste probleem is dat we in een obesogene maatschappij leven, een maatschappij die obesitas creëert, zwaarlijvigheid. Dat is sinds de Tweede Wereldoorlog een wereldwijde trend geworden.

Hoe is het zo ver kunnen komen? Malnutritie, letterlijk en heel correct ‘verkeerde voeding’, wordt nog al te vaak verward met ondervoeding. Gelijk ermee loopt een toenemend gebrek aan beweging. We zijn nu eenmaal biogrammatisch geprogrammeerd om in elke hap die we eten de nodige bewegingsenergie te investeren. Als aap in de bomen moesten we vele kilometers rondslingeren om aan onze dagelijkse portie fruitsalade te komen. Als holbewoner legden we over land nòg meer kilometers af voor onze portie vlees en groente.

Tegenwoordig nemen we industrieel voedsel tot ons, maar bewegen doen we in verhouding nog nauwelijks. We laten ons op roltrappen naar de winkels glijden. We vervoeren alles in karretjes en de parkeerplaats is vlakbij. We hoeven ons eten zelfs niet meer naar huis te dragen. Ook bereiden en koken is teveel moeite geworden. Wat zou het einddoel zijn van die evolutie? Iedereen zijn eigen lopende band die permanent gratis voedsel aanvoert, recht naar de opengesperde mond?


Delen





© Vivat.be 2014

Contact | Wie zij wij?