De tien ultieme chick-flicks

8. Pride and Prejudice (1940, Robert Z. Leonard) Deze film is niet gemaakt om de lachspieren te bewegen, noch om zwaar op het gemoed te werken; hij dient simpelweg om je mee te slepen in een grote golf van verliefdheid op de mysterieuze Mister Darcy, een van de meest aantrekkelijke figuren uit de film- en romangeschiedenis, en dit ongeacht of hij nu wordt vertolkt door hartenbreker Laurence Olivier of – in de remake - door mister cool&classy Colin Firth. (1995, Simon Langton)

9. Meet Joe Black (1998, Martin Brest) Het is niet simpelweg kwijlen bij het zicht van Brad Pitt in dit mooie verhaal over een doodsengel en een afgestorvene die nog niet klaar is om te vertrekken uit het aardse bestaan. In de traditie van Heaven can Wait en Michael krijgen we een verhaal met een moraal, een liefdeshistorie én een min-of-meer happy end. Eentje dat gegarandeerd gepaard gaat met tranen, al vecht je er nog zo hard tegen. 

10. Notting Hill (1999, Roger Mitchell) is een luchtige, vrolijke Britse komedie die je met gemak kan volgen ook als de wijnvoorraad al wat geslonken is. Hugh Grant is zijn Brits-gesofisticeerde witty zelf, zijn blik wekt instant medelijden op, en hij is ook nog eens sexy as hell. Meer is er eigenlijk niet nodig voor een goeie chick-flick, wat geïllustreerd wordt in al die andere films opgebouwd rond de ‘king of romantic comedy’ Hugh: Four Weddings and a Funeral (1994, Mike Newell), About a Boy (2002, Chris Weitz), Two Weeks Notice (2002, Mark Lawrence), Love actually (2003, Richard Curtis)... de lijst is schier eindeloos, de films onderling verwisselbaar, de tegenspeelsters idem, en het effect is telkens een blij humeur. Wat wil een mens nog meer?

Ellen Wielandt


Delen





© Vivat.be 2014

Contact | Wie zij wij?